home‎ > ‎Nieuws‎ > ‎

Erkenning is verschrikkelijk belangrijk!

Geplaatst 13 okt. 2012 05:22 door John Eckhardt   [ 13 okt. 2012 05:25 bijgewerkt ]
Kader Primair, het vakblad voor leidinggevenden in het Primair onderwijs besteedde in haar oktobernummer aandacht aan de oplossingen die Topplan biedt voor hoogbegaafde leerlingen in het basisonderwijs:

Moeten kinderen die meer of minder kunnen dan de gemiddelde leerling naar een aparte klas? Nee, zeggen we al jaren en noemen dat adaptief onderwijs, Weer Samen naar School of passend onderwijs. Maar voor hoogbegaafde leerlingen zijn Leonardo- en Plusklassen populair. Richt het onderwijs zich te veel op de gemiddelde leerling?

Basisschool De Tweemaster-Kameleon in Oost-Souburg heeft een Leonardo-klas voor hoogbegaafde leerlingen. John Eckhardt is er directeur. Hij is ook lid van de denktank Topplan, die zich hardmaakt voor de zorg aan meer- en hoogbegaafde leerlingen, van eerste signalering tot volledig aangepast onderwijs. ‘Onderwijs afgestemd op de hoogbegaafde leerling is hard nodig’, zegt Eckhardt. ‘Net als het speciaal onderwijs ook nog steeds nodig is. Aan de leerlingen van onze Leonardo-klas zien we dat het regulier onderwijs niet goed in staat is de hoogbegaafde leerling voldoende te bieden. Het Nederlandse onderwijs houdt krampachtig vast aan de middelmaat. De afwijking van de gemiddelde citoscore mag zowel naar boven als naar beneden niet te groot zijn. Dat heeft tot gevolg dat de verschillen tussen de citoscores in groep 8 kleiner zijn dan de verschillen in ontwikkeling tussen kinderen die binnenkomen in groep 1. Zolang dat het einddoel is, alle kinderen binnen een bepaalde norm af te leveren aan het voortgezet onderwijs, zal exclusief onderwijs, met plusgroepen of Leonardo-klassen noodzakelijk zijn.’

De gedachte dat het met leerlingen die goed kunnen leren wel goed komt, klopt niet. Dat heeft Eckhardt in de praktijk wel gemerkt. ‘Natuurlijk zijn er hoogbegaafde kinderen die prima tot hun recht komen in een reguliere klas. Maar de kinderen die bij ons komen zijn allemaal in meer of mindere mate vastgelopen. Ze zijn gefrustreerd, tegendraads en lastig te motiveren. Dat uiten ze soms op school, soms alleen thuis. Voor hen is het niet voldoende om in een reguliere klas extra kilometers te maken, door middel van verrijkingsstof. Voor ouders is de Leonardo-klas meestal het uiterste middel om hun kind weer gelukkig te krijgen. Soms heeft dat kind al vier of vijf scholen versleten. Hij is medisch onderzocht, psychologisch onderzocht. Vaak waren er op de peuterspeelzaal al signalen dat hij een buitenbeentje was.’

Dat het reguliere onderwijs niet goed raad weet met hoogbegaafde kinderen ligt, volgens Topplan, ook aan het grote verschil in cognitieve vermogens tussen deze kinderen en de kinderen uit een reguliere klas. Eckhardt: ‘Deze groep heeft daarom een andere benadering nodig, niet bottom up, zoals in het onderwijs gebruikelijk is, maar top down. Niet van gemakkelijk naar moeilijk, maar andersom. Zij geven zelf aan waar ze extra begeleiding bij nodig hebben.’
......
John Eckhardt van de Leonardo-klas ziet dat ook op zijn school de aandacht voor de hoogbegaafde leerling ervoor zorgt dat deze kinderen op steeds jongere leeftijd gesignaleerd worden, dus voordat er problemen ontstaan. ‘Daar moeten we ook op insteken. Het handelingsgericht werken dat scholen steeds meer toepassen, moet er natuurlijk voor zorgen dat we ieder kind in een reguliere setting kunnen opvangen. Dat is ook waar Topplan op termijn naar toe wil. Maar misschien blijkt dat een utopie. De klassen worden door de bezuinigingen steeds groter en het wordt dus steeds moeilijker om iedere leerling op zijn eigen niveau te bedienen. Het niveau van de leerkracht moet daarvoor echt omhoog. Maar op de pabo’s gebeurt nog weinig op het gebied van hoogbegaafdheid.’
......

Lees hier het volledige artikel.

Comments